Livar

Livar varkens. Duurzaam smaakt beter.

Hoogwaardig vlees, duurzaam geproduceerd. Beter voor dier, milieu, consument en producent. Vanuit die insteek gingen begin 2000 de vijf initiatiefnemers van Livar, het Limburgs kloostervarken, van start. Ze wilden anders te werk gaan. Niet meer kostprijsgedreven, maar onderscheidend.

In het kort:

Livar, het Limburgse varkensvleesmerk: duurzaam geproduceerd vlees
Livar wil niet kostprijsgedreven werken, maar zich onderscheiden op kwaliteit
De varkens krijgen meer bewegingsruimte en plantaardig voer

Bovenkant van de markt

Met hoogwaardige producten richt Livar zich op de bovenkant van de markt. “Er worden nog geen kapitalen verdiend, maar het gaat absoluut de goede kant op,” vertelt Frans de Rond, één van de vijf Livar aandeelhouders.

Livar groeide uit tot een merk. Waar staat dat merk voor?

De Rond: “Voor varkensvlees dat op duurzame wijze is geproduceerd. De dieren hebben de ruimte om te bewegen. Binnen en buiten. Heel anders dan in de intensieve varkenshouderij. We voeren een 100 procent graandieet. Ze worden gemiddeld negen à tien maanden oud, terwijl dieren uit de traditionele varkenshouderij maar zes tot zeven maanden leven.”

Hoezo duurzaam?

“Door veel minder dieren per hectare te houden, wordt het milieu minder belast. Daarnaast hebben de varkens een beter leven en houden de producenten er een redelijke beloning aan over."

Hoe bijzonder is het Livar ras?

“Het is een kruising tussen drie basisrassen: landvarken, duroc en essex. Bijzonder is de marmering van het vlees. Er lopen als het ware vetdraadjes doorheen. Die maken dit product zo smakelijk. Voorwaarde is wel dat de dieren de ruimte krijgen. Hoe meer ze bewegen, hoe lekkerder het vlees.''

Toen Livar startte was MVO nauwelijks een issue. Vooruitziende blik?

“We stelden in ieder geval vast dat er wat aan de hand was. We zaten met onze varkenshouderijen in een sociaal maatschappelijke crisis. De kranten stonden bol van verhalen over de varkenspest en de maatschappij had veel kritiek op onze werkwijze. Daar kwam bij dat we vanuit een kostprijsgedreven structuur werkten. Iedereen verdiende aan de varkens, behalve de boeren, die werden als een spons uitgeknepen. Daardoor werd er onvoldoende aandacht aan kwaliteit besteed. Dat patroon wilden we doorbreken en daarom zijn we gaan praten met slagers, supermarken en restaurateurs om hun behoeften te peilen." "Het is ook niet onze bedoeling om heel groot worden. We willen vooral kwaliteit bieden om daar op de lange termijn een redelijk inkomen aan over te houden.”

Bron: Food & Focus december 2008